ای مردم،‌شما را سفارش می کنم به پرهيزکاری و ترس از عقوبت خدا ، و بسيار او را ستودن برای نعمتهايش که به شما داده ، و بخششهائی که به شما فرموده ،‌و بلياتی که شما را بدانها آزموده است ، پس چه بسا نعمتی را که خاص شما گردانيد،‌و رحمتی که برايتان تدارک ديد ،‌ شما کارهای زشت و گناهان خود را هويدا ساختيد و او پوشاند ، و با اينکه در معرض مواخذه از کردار ناپسندتان قرار گرفتيد ،‌امانتان داد. و شما را سفارش می کنم به ياد مرگ باشيد و از آن غافل نمانيد ، چگونه شما غافليد از مرگی که از شما غافل نيست ؟ و چسان ممکن است نزد کسی که لحظه ای مهلتتان نمی دهد دم از طمع و دلبستگی به دنيا بزنيد ؟ پس کافی است شما را از جهت پند دادن مردگانی که شما ديديد ، بدون اينکه سوار باشند به سوی قبورشان بردند ،‌ و بدون اينکه فرد آينده باشند در آن قبرها فرودشان آوردند ، گوئی هرگز در دنيا نزيسته و در آباديشان نکوشيده اند ،‌ و يا اينکه هميشه ساکن خانه آخرت بوده اند ،َ‌ از جهانی که آن را جايگاه گرفته بودند رميدند، و در قبری که از آن می رميدند ،‌ وطن گزيدند ،‌ آلوده بودند به دنيائی که از آن دست کشيدند ، و تباه ساختند آخرتی را که به سوی آن منتقل گشتند ،‌ نمی توانند از کار زشت باز گردند ،‌ نه افزايش در نيکی را توانائی دارند. به دنيا انس گرفتند ،‌دنيا ايشان را فريب داد ، و به آن اعتماد کردند آنها را به خاک انداخت ، پس پيش تازيد ، خدايتان بيامرزد در آبادی خانه های آخرتتان که برای رفتن به آنها تشويق و دعوت شده ايد بشتابيد، و با شکيبائی به طاعت و دوری از معصيت بپردازيد تا نعمت های پروردگار را چنان که شايد و بايد دريابيد ،‌ و چه بسيار ساعات در روز و روزهای در ماه ، و ماههای در سال ، و سالهای در عمر تند و به شتاب گذراندند.