مفهوم زيبای آزادی 

صداي گنجشكها فضاي حياط را پر كرده بود, باباي مدرسه جارو به دست از اتاقش بيرون آمد. مرتضي! مرتضي! حواست كجاست؟ زنگ کلاس خورده و مرتضي هراسان وارد كلاس شد. آقاي مدير نگاهي به تخته سياه انداخت. روي آن با خطي زيبا نوشته شده بود: «خليج عقبه از آن ملت عرب است.» ابروانش به هم گره خورد. هر كس آن را نوشته, زود بلند شود. مرتضي نگاهي به بچه‌هاي كلاس كرد. هنوز گنجشك‌ها در حياط بودند. صداي قناري آقاي مدير هم به گوش مي‌رسيد. دوباره در رويا فرو رفت.  يكي از بچه‌ها برخاست: «آقا اجازه! اين را «آويني» نوشته.» فرياد مدير «مرتضي» را به خود آورد: «چرا وارد معقولات شده‌اي؟ بيا دم دفتر تا پرونده‌ات را بزنم زير بغلت و بفرستمت خانه.» معلم كلاس جلو آمد و آرام به مدير چيزي گفت. چشمان مدير به دانش‌آموزان دوخته شد. قليان احساسات كودكانه‌ مرتضی  گوياي صداقت باطني‌اش بود و مدير ...«سيد مرتضي» آرام و بي‌صدا سرجايش بازگشت. اما هنوز صداي  گنجشكان حياط و قناري آقاي مدير به گوش مي‌رسيد. آزادي مفهوم زيباي ذهن كودك شد.

منبع: كتاب گنجينه آسماني

تعلقات سيد مرتضی 

كتابچه دل سيد پر بود‏،

آن را كه مي‌گشودي، صدف عشق را مي‌ديدي كه درونش مرواريد محبت اباعبدالله (ع) و ايمان به خدا مي‌درخشيد. همه وجودش را به امام عشق بخشيده بود. خانه، ماشين و مال، چيزهايي بودند كه مخيله‌اش نمي‌گنجيد.

سرانجام دنيا را رها كرد و فرياد زنان با پاي برهنه در برهوت كربلا دويد.

فقط براي سالار شهيدان خواند و نوشت. آسماني بود‎، متواضع و بلندنظر،

در برنامه دانشجويي «رقص علم» به خواهش دانشجويي، از مولايش نوشت.

برق سكه‌ها چشمانش را خيره نكرده بود، اين عشق بود كه قلبش را بي‌تاب ساخته و قلمش را لرزان. اعتراض كردم، سيد سالهاست كه مي‌نويسي و مي‌خواني اما هنوز ...كلامش سردي سخنم را قطع كرد : «اصلاً تعلقي غير از اين موضوعات ندارم...»

منبع : كتاب همسفر خورشيد

راوي:آقاي همايونفر