مردي از حضرت علي (ع) خواست كه او را نصيحت كند فرمود:

مباش از كساني كه بدون عمل چشم به آخرت دوخته است وتوبه را با طول آرزو به تاخير مي اندازد ،درباره دنيا سخن پارسيان را مي آورد در حالي كه كردار او عمل مشتاقان به دنيا را نشان مي دهد

اگر از دنيا به او داده شود سير نمي گردد واگر از دنيا بي نصيب باشد قناعت نمي كند از شكر آنچه به او داده شده ناتوان مي ماند ودرباره ي آن چه به او داده نشده زيادتي مي طلبد ، نهي مي كند ولي خودش نهي را نمي پذيرد  وامر مي كند  به ان چه آن را انجام نمي دهد

مردم صالح را دوست مي دارد ولي عمل آنان را بجا نمي آورد و گناهكاران را دشمن مي دارد ولي خود يكي

 از آنان است

خدايا: تو خود مي داني كه چه سخت است اگركه ماهي كوچك اسيرآب دريا ي بيكران باشد.

خدايا: تو خود مي داني برای من كه  هميشه دلم می خواسته با تو زندگي کنم اين سير تكراري روزگار كه نا خواسته مرا به كام خود مي برد چه قدر ملال آور

وخسته كننده است

خدايا: آخر چگونه مي توان شكوه تو را در زيبايي گل بجوييم درحالي كه اين تكرار هميشگي اشتياق خوب ديدن را از من گرفته است. چگونه ميتوانم حمد و ثناي تو را از زبان چكاوكها بشنوم در حالي اين تكرار اشتياق خوب شنيدن را از من سلب كرده است

خدايا: مي ترسم كه اگر به همين منوال پيش رود ديگر شعله هاي عشق تو در وجود من هر روز بي فروغ و بي فروغتر شود. تاجايي كه ديگر نه اشتياقي براي پرواز داشته باشم و نه اميدي به رهايي

پس اي خداي مهربان مرا از اين تكرار از اين يكنواختي كه همه ي روزهاي مرا فرا گرفته است رهايي ده

خدايا: به من اشتياقي ده تا دوباره چشمانم قادر به ديدن شگوه تو در زيبايي گل ها باشد. خدايا: به من اشتياقي ده كه دوباره بتوانم صداي مناجات تو را از زبان چكاوك ها بشنوم.

 خدايا: به من عشقي ده كه روز به روز به تو نزديكتر شوم

خدايا : چگونه مي توانم روي به سوي تو بياورم و زبان به حمد و ثنايت بگشايم در حالي كه خود از كرده خويش آگاهم . چگونه مي توانم دوستار تو باشم در حالي كه بر عهد و پيماني كه با تو بسته ام وفادار نبوده ام . چگونه مي توانم طلب عفو و بخشش كنم در حالي هنوز شعله هاي عصيان در درونم فروزان است.

بارالها:چگونه مي توانم روي به توبه آورم درحالي كه اسير هواهاي نفساني خويشم.

 بارالها: تو از علاقه ي من نسبت به خودت آگاهي و ميداني كه چقدر مشتاق رسيدن توام ولي هر وقت كه تصميم گرفتم كه به سوي تو بيايم گناه به سراغم آمد و مرا از تو دور ساخت . هميشه آرزويم اين بوده است كه حتي براي يك روز هم كه شده آنچه باشم كه تو مي خواهي وآنچه كنم كه تو مي پسندي ولي افسوس اين نفس سركش تا كنون مجال برآورده شدن اين آرزو را به من نداده است

بارالها : مي ترسم، از خويش و از اين سرنوشتي كه در انتظار من است مي‌ترسم . از اين بيابان و شوره زاري كه در پيش روي من است مي‌ترسم. مي ترسم كه مرگ به سراغم بيا يد و آرزوي رسيدن به تو را اين بار از من بستاند. پس اي پروردگار بي همتا به لطف و كرم خويش مرا از مرداب رهايي ده و تواني ده تا خويشتن را از هر چه بدي است پاك كنم

بر صليبم ، ميخ کوب !

خون چکد از پيکرم ، محکوم  باورهای خويش ،

بوده ام ديروز هم آگاه از فردای خويش !

مهر ورزی کم گناهی نيست ! می دانم .

سزاوارم ، رواست آنچه بر من می رسد ،

زين ناسزاتر هم سزاست .

ساقه  نيلوفری روييد در مرداب زهر ،

ای همه گل های عطر آگين  رنگين ،

اين جسارت را ببخشاييد بر او ،

اين جسارت را ببخشاييد !

جرم نا بخشودنی اين است :

« ننشستی چرا بر جای خويش ؟ »

جای من بالای اين دار است با اين تاج خار !

در گذرگاه شما ،

اين تاج ، تاج  افتخار !

جای من ، تا ساعتی ديگر ، از اين دنيا جداست ،

جای من دور از تباهی های دنيای شماست !

بهترین راه آماده شدن برای فردا ، این است که کار امروز را عالی انجام دهیم .

در زندگی ، به چیزی اهمیت ندهید که بدون آن هم زندگی در جریان باشد .

وقتی زندگی چیز زیادی به شما نمی دهد به خاطر این است که شما چیز زیادی از آن نخواسته اید .

امید ، درمانی است که شفا نمی دهد ولی کمک می کند تا درد را تحمل کنیم .

دانا به کار خود توکل می کند و نادان به آرزوی خویش .

عروس زندگی ، کار است که اگر بتوانی داماد این عروس شوی ، فرزندتان سعادت خواهد بود .

آدم نادان در کار همه دخالت می کند ، به جز کار خود .

کار کن ، پیش از آنکه نیازمندی به کار وادارت کند .

در اندیشه آنچه کرده ای مباش ، در اندیشه آنچه نکرده ای باش .

خانه ات را برای ترساندن موش ، آتش نزن .

سکوت ، گفتاری است که هرگز دچار خطا و اشتباه نمی گردد .

میوه بالای درخت ، از این جهت در نظرمان لذیذ جلوه می کند که دستمان به آن نمی رسد .

تنها چیزی که بین تمام مردم جهان از همان روز اول به مساوات تقسیم شد ، مرگ است .

دنیا ، اتاق انتظار سعادت است ، همه در این اتاق جمع می شوند ولی به کمتر کسی اجازه ملاقات می دهند .

اگر خاموش باشی تا دیگران به سخنت آرند ، بهتر که سخن گویی و خاموشت کنند .

گوینده ماهر ، همان شنونده زبردست است .

سخن ، دارویی است که اندک آن سود دهد و بسیارش کشنده باشد .

سرنوشت ، ارباب ترسوها و بنده جسوران است .

زمانی خود را شجاع بدانید که بعد از هر شکست لبخند بزنید .

کسیکه دو بار از روی یک سنگ بلغزد ، شایسته است که هر دو پایش بشکند .

اشتباه کردن ، یک عمل انسانی است و تکرار آن عملی حیوانی .

فقیر از برخی از نعمتهای دنیا محروم است ، خسیس از همه نعمتهای دنیا .

می توانیم از سال ، قرنی بسازیم و می توانیم قرنی را در دقیقه ای بگنجانیم .

زندگی ، یعنی بالا رفتن از سربالایی ، نه پایین آمدن از آن ، کسیکه پایین می آید زندگی را می بازد .

تصویری از قلعه حیبر که  توسط حضرت علی (ع) فتح شد

زينب (س): زينب کبري (س) گنجينه‌دار عالم رنج است، او محمل گرانبارترين رنج هايي است که در اين مبارکه نهفته، «لقد خلقنا‌الانسان» او وراث بيت‌الاحزان فاطمه (س) است.

کربلا: کربلا آميزه کرب است و بلا ... و بلا اتفاق شمس اشتياق است و آن تشنگي که کربلاييان کشيده‌اند ...

هنر امروز: امروزه، مفهوم هنر چيز ديگري است، هنر غربي حديث نفس است نه حدث شيدايي حق،‌هنر غرب بيان خودپرستي انسان امروز است هنري شيطاني است. حال آنکه هنر حقيقي حديث شيدايي است. ماشين حجابي است که بين روح انسان و مصنوعات او حائل شده است و اجازه نمي‌دهد که جلوات حسنات روح  در صفات ظاهر شود، ولکن به مصداق،«پري‌رو تاب مستوري ندارد» جلوه‌گري لازمه ذاتي هنر است و اگر در صناعت جايي براي تجلي نيابد، لاجرم روزنه ديگري براي اظهار و اشراق خواهد يافت.

هنر انقلاب: هنر انقلاب قالب و ماده هنر غربي را مي‌گيرد و اما بدان روح و «صورتي» تازه خواهد بخشيد و در نهايت از لحاظ ماده و قالب کار نيز  از هنر غربي تمايز خواهد يافت.

وظيفه هنر: هنر بايد محملي براي عروح حيات انسان به کمال وجود باشد، نه وسيله‌اي براي تفنن و تزيين و مايه انتقال تأثرات.

عالم نيهيليسم و انتزاع: عالم نهيليسم، عالمي انتزاعي است. پس انتزاع در اين روزگار يک تجربه همگاني است. سير نزولي هبوط از آسمان وحدت و اتحاد به زمين انتزاع است. پس انتزاع تقدير تاريخي بشر است.

راز: امام (ع) سرچشمه راز است و بيابان لطف، عرصه‌اي که مکنونات حجاب تکوين را بي‌پرده مي‌نمايد. مگر نه اينکه اينجا را عالم شهادت مي‌نامند؟ و مگر نه اينکه فاش‌تر هم مي‌توان گفت؟

نيست انگاری يا نيهيليسم: 1- نيست انکاري يا نهيليسم يک سير تاريخي متافيزيکي است که با آغاز فلسفه در يونان آغاز مي‌شود و نهايتاً با انحلال همه اديان در خويش به تماميت مي‌رسد.

امام: امام آفتاب کرامتي است که خود را از ويرانه‌ها نيز دريغ نمي‌کند.

ولايت امام: ولايت امام بر مخلوقات ولايت خداست.

سرشت انسان: گل وجود آدمي، خاک فقر است که با اشک آميخته‌اند و در کوره رنج پخته‌اند.

انقلاب اسلامي: انقلاب اسلامي رستاخيز تاريخي انسان است. بعد از قرن‌ها «هبوط» انقلاب اسلامي يك توبه تاريخي است و بنابراين آن هرگز اقتصادي، اجتماعي و سياسي نيست؛ انقلاب اسلامي يك انقلاب فرهنگي است در جهاني كه به صورت يك دهكده جهاني با يك فرهنگ واحد درآمده است.

بلاي تهاجم فرهنگي: بلا همواره حكمتي است كه بلازدگان از آن غفلت مي‌كنند. بلا فولاد وجود انسان را آبديده مي‌كند و صفات فطري و شئون ذاتي او را به فعاليت مي‌رساند، پس همچنان كه جنگ تحميلي كه يك تحميل بود و ما آن را انتخاب نكرده بوديم، ما را پرورش داد و زيباترين و باشكوه‌ترين صفات فطري انسان را ظاهر كرد، تهاجم فرهنگي دشمن نيز، چه از طريق ويدئو و چه از طريق ماهواره ما را علي‌رغم اين واقعيت كه قرباني‌هاي بسياري از ما خواهد گرفت به تعالي خواهد رساند.

نخل تنومند